Η αποτυχημένη πρώτη μου προσπάθεια στον Όλυμπο με προετοίμασε για την επιτυχία. Αυτά είναι όσα έμαθα.
Δεν κατάφερα να φτάσω στο Μύτικα την πρώτη φορά, αλλά η υπαναχώρηση στη Σκόλιο μου έδωσε όλα τα μαθήματα που χρειαζόμουν για να κατακτήσω το βουνό των θεών.
Η απόκρημνη διαδρομή προς τις ψηλές κορυφές του Ολύμπου.Το Οροπέδιο των Μουσών στις φωτογραφίες μοιάζει εξωπραγματικό. Μια αλπική όαση στα 2.700 μέτρα, όπου το φως του πρωινού χρυσίζει τις ορθοπλαγιές και η θέα προς το Αιγαίο κόβει την ανάσα.
Τουλάχιστον, έτσι μου είχαν πει.
Όταν έφτασα για πρώτη φορά στη ράχη, λίγο πριν το Καταφύγιο Κάκαλος, δεν υπήρχε ούτε ίχνος ήλιου. Η ομίχλη ήταν τόσο πυκνή που δυσκολευόμουν να διακρίνω τα κόκκινα σημάδια στα βράχια 5 μέτρα μπροστά μου, ενώ πριν ο αέρας στο πέρασμα του Γιώσου Αποστολίδη μου έπαιρνε την ανάσα. Το αδιάβροχό μου είχε παραδώσει πνεύμα από την καταιγίδα που με πέτυχε στη διαδρομή από τη Γκορτζία, και τα άρβυλά μου ήταν βαριά από το νερό.
Ήμουν εξαντλημένος, εντελώς εκτός χρόνου και με ένα σακίδιο που ζύγιζε 16 κιλά υπερβολικά πολύ για μια διήμερη ανάβαση. Όταν κοίταξα την απότομη σάρα στο Λούκι του Μύτικα όταν σταμάτησε η βροχή, το ένστικτο της επιβίωσης κέρδισε τον εγωισμό μου. Γύρισα πίσω.
«Ορειβατικός κανόνας: Το βουνό θα είναι πάντα εκεί. Η επιτυχία μιας πεζοπορίας δεν μετριέται από την κορυφή, αλλά από το αν επέστρεψες ασφαλής στο σημείο εκκίνησης.»
Τι με δίδαξε η αποτυχία....
Η επιστροφή στο καταφύγιο με άδεια χέρια ήταν πικρή, αλλά αποδείχθηκε το καλύτερο μάθημα ορειβασίας που πήρα ποτέ.
1. Το «Ultra-Light» δεν είναι πολυτέλεια, είναι ασφάλεια
Κάθε επιπλέον κιλό στην πλάτη σου σε κουράζει διπλάσια στις απότομες κλίσεις της Πίνδου ή του Ολύμπου. Η μείωση του βάρους του εξοπλισμού μου κατά 5 κιλά στη δεύτερη προσπάθεια άλλαξε ριζικά τον ρυθμό και την αντοχή μου.
2. Σεβασμός στον καιρό των αλπικών υψομέτρων
Στην Ελλάδα συχνά υποτιμάμε τις αλλαγές του καιρού επειδή η εκκίνηση γίνεται με λιοκάλυψη. Στα 2.500+ μέτρα, όμως, μια καλοκαιρινή καταιγίδα μπορεί να ρίξει τη θερμοκρασία κατά 15°C μέσα σε λίγα λεπτά.
3. Η τέχνη της έγκαιρης υπαναχώρησης
Το να αναγνωρίζεις τα όριά σου και τις συνθήκες του πεδίου πριν φτάσεις στο σημείο μη επιστροφής είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια διδακτική εμπειρία και σε μια κλήση προς την ΕΜΑΚ.
