Πεζοπορία και Ψυχική Υγεία: Γιατί ο εξοπλισμός δεν είναι η λύση σε όλα;
Πόσες φορές, νιώθοντας πίεση από την καθημερινότητα, τις υποχρεώσεις ή μια αβεβαιότητα που μας "πνίγει", έχουμε βρει καταφύγιο σε ένα e-shop ειδών βουνού; Ένα νέο, ελαφρύτερο σακίδιο, μια σκηνή με καλύτερα υλικά ή εκείνα τα μποτάκια που υπόσχονται άνεση σε κάθε έδαφος. Μας προσφέρουν, έστω και για λίγο, την ψευδαίσθηση ότι έχουμε τον έλεγχο.
Όμως, μήπως η συνεχής αναβάθμιση του εξοπλισμού μας λειτουργεί τελικά ως ένας μηχανισμός αποφυγής των συναισθημάτων μας;
Η παγίδα του "Gearhead"
Στην κοινότητα των πεζοπόρων, το να είσαι "gearhead" (ψαγμένος με τον εξοπλισμό) θεωρείται συνήθως προσόν. Στην πραγματικότητα, η έρευνα δείχνει ότι οι αγορές μπορούν να μειώσουν το άγχος, προσφέροντας μια αίσθηση ελέγχου στο περιβάλλον μας. Όταν η ζωή έξω από τα μονοπάτια μοιάζει χαοτική, ο σχεδιασμός ενός τέλειου set-up για το επόμενο τριήμερο στον Όλυμπο ή το Μαίναλο γίνεται μια διέξοδος.
Το πρόβλημα ξεκινά όταν αυτή η ενασχόληση γίνεται "συναισθηματική κατανάλωση". Η χαρά της απόκτησης ενός νέου αντικειμένου είναι στιγμιαία, ενώ το κενό που προσπαθούμε να καλύψουμε παραμένει.
Όταν ο εξοπλισμός γίνεται "θόρυβος"
Όταν αφιερώνουμε ώρες στο να συγκρίνουμε εξοπλισμό για να ξεφύγουμε από δύσκολες σκέψεις, χάνουμε την ουσία της πεζοπορίας. Χάνουμε το παιχνίδισμα του φωτός στα δέντρα του Ταΰγετου, τη μυρωδιά του βρεγμένου χώματος μετά τη βροχή, την ουσιαστική κουβέντα με τον συνοδοιπόρο μας.
Ο εξοπλισμός είναι το μέσο για να φτάσουμε στην κορυφή, όχι το καταφύγιο από την πραγματικότητα. Μια σκηνή τεσσάρων εποχών δεν μπορεί να μας προστατεύσει από τις εσωτερικές μας καταιγίδες.
Μια νέα προσέγγιση: Πεζοπορία με Επίγνωση
Το να αναγνωρίσουμε αυτό το μοτίβο δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουμε να επενδύουμε σε καλό εξοπλισμό. Σημαίνει ότι πρέπει να το κάνουμε με πρόθεση:
- Σταματήστε και αναρωτηθείτε: "Αγοράζω αυτό το αντικείμενο γιατί το χρειάζομαι για την ασφάλειά μου στο βουνό, ή γιατί νιώθω την ανάγκη να ελέγξω κάτι στη ζωή μου;"
- Αγκαλιάστε το άβολο: Την επόμενη φορά που η σκέψη σας τρέξει σε τεχνικές λεπτομέρειες εξοπλισμού, δοκιμάστε να μείνετε με το συναίσθημα που σας προκαλεί άγχος. Είναι δύσκολο, αλλά είναι ο μόνος τρόπος για να το επεξεργαστείτε.
- Επιστρέψτε στο "τώρα": Η πεζοπορία είναι μια πρακτική ελευθερίας. Όταν νιώθετε παρόντες, με τα πόδια σας στο μονοπάτι και την αναπνοή σας να ρυθμίζει τον βηματισμό σας, ο εξοπλισμός περνά σε δεύτερη μοίρα.
Εσείς έχετε πιάσει ποτέ τον εαυτό σας να σχεδιάζει την επόμενη "αναβάθμιση" του εξοπλισμού σας σε στιγμές προσωπικής πίεσης, και πώς νιώσατε όταν τελικά βρεθήκατε στο μονοπάτι;
