Βαρύ πένθος έχει σκορπίσει στην ορειβατική κοινότητα της χώρας η είδηση του θανάτου του 74χρονου ορειβάτη που εντοπίστηκε νεκρός σε δύσβατο σημείο στο Βελούχι, έπειτα από δύο ημέρες ερευνών.
Ο Τάσος Αναστασιάδης ήταν πρόεδρος του Φυσιολατρικός Όμιλος Πειραιώς και ιδιαίτερα αγαπητός στην ορειβατική οικογένεια της Ελλάδας. Με πολυετή εμπειρία σε αναβάσεις τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό, είχε κερδίσει τον σεβασμό και την εκτίμηση όλων. Δεν ήταν τυχαίο ότι οι φίλοι και οι συναθλητές του τον αποκαλούσαν «Καπετάνιο».
Μια ζωή αφιερωμένη στο βουνό
Ο εκλιπών υπήρξε για δεκαετίες ενεργό και δραστήριο μέλος της ορειβατικής κοινότητας, συμμετέχοντας σε αποστολές, οργανώνοντας αναβάσεις και μεταδίδοντας τη γνώση και την αγάπη του για τη φύση στις νεότερες γενιές. Όσοι τον γνώριζαν μιλούν για έναν άνθρωπο με ήθος, πειθαρχία και βαθιά συναδελφικότητα.
Το βουνό δεν ήταν απλώς ένα χόμπι για εκείνον· ήταν τρόπος ζωής. Μέσα από τις κορυφές, τις δυσκολίες και τις προκλήσεις, είχε μάθει να αντιμετωπίζει τη ζωή με θάρρος και καθαρό βλέμμα.
Συγκλονιστικά μηνύματα αποχαιρετισμού
Από τη στιγμή που έγινε γνωστή η τραγική είδηση, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πλημμύρισαν από μηνύματα θλίψης. Φίλοι, και μέλη συλλόγων εκφράζουν τη βαθιά οδύνη τους για την απώλεια ενός ανθρώπου που υπήρξε σημείο αναφοράς.
«Καλό ταξίδι Καπετάνιε», γράφουν πολλοί, υπογραμμίζοντας πως άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ορειβατική κοινότητα. Άλλοι κάνουν λόγο για έναν δάσκαλο ζωής, έναν άνθρωπο που ενέπνεε με το παράδειγμά του.
Ένα κενό που δεν αναπληρώνεται
Η απώλειά του αφήνει ένα μεγάλο κενό στον χώρο της ελληνικής ορειβασίας. Η παρουσία του στα βουνά, στις συναντήσεις και στις εξορμήσεις ήταν συνώνυμη της εμπειρίας και της σιγουριάς.
Ο «Καπετάνιος» των βουνών μπορεί να έφυγε, όμως το αποτύπωμά του θα παραμείνει ζωντανό στις κορυφές που αγάπησε και στους ανθρώπους που πορεύτηκαν δίπλα του.
Η Τελευταία Συνάντηση με τον Άτυχο Ορειβάτη: Ανεβαίνοντας στο Βελούχι
«Ανταλλάξαμε ένα "γειά" και ένα νεύμα αποχαιρετισμού... Πού να ήξερα πως εκείνη η σύντομη κουβέντα μας για τον καιρό θα ήταν η τελευταία του.»
