Όλυμπος: Το «Σύνδρομο της Σαγιονάρας» στα 2.700 Μέτρα και ο Βαρύς Φόρος Αίματος
Ο Όλυμπος, το εμβληματικότερο βουνό της χώρας μας και ιερό δισκοπότηρο για ορειβάτες από όλο τον κόσμο, εκπέμπει S.O.S. Όχι από κάποια φυσική καταστροφή, αλλά από την επικίνδυνη, ενίοτε θανατηφόρα, ανθρώπινη απερισκεψία. Για όσους από εμάς γράφουμε χιλιόμετρα στα μονοπάτια του, η αλπική ζώνη του βουνού των θεών είναι ένας τόπος που απαιτεί σεβασμό, βαθιά γνώση και άρτιο εξοπλισμό. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες μιας επικίνδυνης παράνοιας που μετατρέπει τα κακοτράχαλα μονοπάτια σε προέκταση παραλιακού πεζόδρομου, όπου κάποιοι πιστεύουν ότι μπορούν να περπατήσουν με μαγιό και ενίοτε με έναν καφέ στο χέρι.
Η πιο τρανταχτή και συνάμα εξοργιστική απόδειξη αυτής της νοοτροπίας αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο φωτογραφικό ντοκουμέντο. Βρισκόμαστε στο μονοπάτι λίγο πριν το καταφύγιο «Γιώσος Αποστολίδης», σε ένα υψόμετρο που αγγίζει τα 2.700 μέτρα, εκεί όπου το οξυγόνο λιγοστεύει και ο καιρός αλλάζει με ρυθμούς κινηματογραφικούς. Στην εικόνα, η αντίθεση είναι τόσο έντονη που μοιάζει με κακόγουστο αστείο: πίσω περπατά ένας άρτια εξοπλισμένος ορειβάτης, ο οποίος φέρει βαρύ σακίδιο, μπατόν και τον κατάλληλο ρουχισμό, ενώ ακριβώς μπροστά του προπορεύεται ένας περιπατητής ντυμένος μόνο με ένα κοντό σορτσάκι, μια γαλάζια πετσέτα θαλάσσης ριγμένη στους ώμους και στα πόδια του... σαγιονάρες. Ναι, σαγιονάρες, πάνω στα κοφτερά βράχια της αλπικής ζώνης, εκεί όπου ένα απλό παραπάτημα ή μια ξαφνική πτώση της θερμοκρασίας μπορεί να αποβεί μοιραία.
Δεν μιλάμε πλέον για μεμονωμένα, γραφικά περιστατικά, αλλά για μια εγκληματική άγνοια κινδύνου που στοιχίζει ζωές και εξαντλεί τις δυνάμεις των ομάδων διάσωσης. Το βουνό δεν συγχωρεί τα λάθη, την υπεροψία και την έλλειψη προετοιμασίας, και η επιβεβαίωση αυτής της σκληρής πραγματικότητας γράφτηκε με τα πιο μελανά χρώματα. Μόνο τον φετινό Αύγουστο, στην καρδιά της περιόδου ανάβασης, καταγράφηκαν τουλάχιστον τρία σημαντικά περιστατικά στον Όλυμπο. Ο τραγικός απολογισμός; Τα δύο από αυτά είχαν δυστυχώς θανατηφόρα κατάληξη. Ανθρώπινες ζωές χάθηκαν σε ένα τερέν που δεν συγχωρεί την παραμικρή αδυναμία.
"Το βουνό δεν συγχωρεί τα λάθη... Ανθρώπινες ζωές χάνονται σε ένα τερέν που δεν συγχωρεί την παραμικρή αδυναμία."
Είναι καιρός να κοιτάξουμε το πρόβλημα κατάματα και να απαιτήσουμε λύσεις. Ο Όλυμπος δεν μπορεί και δεν πρέπει να παραμένει ένα «ξέφραγο αμπέλι» όπου ο καθένας, αγνοώντας τους στοιχειώδεις κανόνες ασφαλείας, θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του, κινητοποιώντας παράλληλα δεκάδες διασώστες που ρισκάρουν και οι ίδιοι τη σωματική τους ακεραιότητα. Απαιτείται άμεση οργάνωση της πρόσβασης, ενημέρωση αλλά και ουσιαστικοί έλεγχοι στις εισόδους του Εθνικού Δρυμού. Αν θέλουμε να προστατέψουμε την ιερότητα του βουνού αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ζωή, η ανοχή απέναντι στην απερισκεψία της «σαγιονάρας» πρέπει να τελειώσει οριστικά.
