Το φθινόπωρο δεν φέρνει μόνο την ιδανική θερμοκρασία για πεζοπορία και τις πρώτες ομίχλες στα δάση της Πίνδου ή του Μαινάλου, αλλά σηματοδοτεί και την έναρξη μιας ιδιότυπης "συγκατοίκησης" στις κορυφές και τα φαράγγια.
Η κυνηγετική περίοδος είναι μια πραγματικότητα που κάθε πεζοπόρος οφείλει να διαχειριστεί, όχι με φόβο, αλλά με την απαραίτητη ορειβατική σύνεση που απαιτεί η φύση. Στην ύπαιθρο, όπου τα όρια των κυνηγετικών ζωνών συχνά τέμνονται με τα διεθνή μονοπάτια, η ασφάλεια παύει να είναι μια θεωρητική έννοια και γίνεται ζήτημα σωστής προετοιμασίας και ορατότητας.
Η πρώτη και σημαντικότερη κίνηση για όποιον αποφασίσει να βγει στο βουνό από τον Σεπτέμβριο και μετά είναι η κατάρριψη του μύθου της "παραλλαγής". Ενώ η αισθητική του βουνού μάς ωθεί συχνά σε γήινα χρώματα, η κυνηγετική περίοδος επιβάλλει το έντονο πορτοκαλί.
Δεν πρόκειται για μια απλή στυλιστική επιλογή, αλλά για έναν κώδικα επικοινωνίας που δηλώνει την ανθρώπινη παρουσία από εκατοντάδες μέτρα μακριά, καθώς το συγκεκριμένο χρώμα δεν υφίσταται στο φυσικό περιβάλλον της Ελλάδας.
Ένα πορτοκαλί γιλέκο ή ένα κάλυμμα σακιδίου μπορεί να είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια ήσυχη βόλτα και ένα επικίνδυνο ατύχημα, ειδικά τις ώρες που το φως είναι χαμηλό και οι σκιές των δέντρων παίζουν παιχνίδια με την όραση.
Παράλληλα με την ορατότητα, η πειθαρχία στην κίνηση παίζει καθοριστικό ρόλο. Η τάση για εξερεύνηση εκτός των χαραγμένων μονοπατιών πρέπει να περιορίζεται αυτή την εποχή, καθώς οι κυνηγοί γνωρίζουν και υπολογίζουν την κίνηση των ορειβατών στις γνωστές διαδρομές, αλλά δεν περιμένουν να συναντήσουν κάποιον μέσα σε πυκνές ρεματιές ή αδιαπέραστα δάση βελανιδιάς.
Ο ήχος είναι επίσης ένα εργαλείο ασφάλειας· η ανθρώπινη ομιλία ή ο μεταλλικός ήχος των μπατόν λειτουργούν ως προειδοποίηση, ξεκαθαρίζοντας στους γύρω ότι ο "θόρυβος" που ακούγεται δεν προέρχεται από κάποιο θήραμα.
Τελικά, η ασφάλεια στο βουνό είναι μια ολιστική προσέγγιση που περιλαμβάνει πάντα τα δέκα απαραίτητα εφόδια από τον φακό κεφαλής μέχρι το κιτ πρώτων βοηθειών αλλά εμπλουτίζεται με τον σεβασμό προς τους άλλους χρήστες του δάσους. Η γνώση των τοπικών κανονισμών και των ημερών που επιτρέπεται το κυνήγι μεγάλων θηραμάτων βοηθά στον καλύτερο σχεδιασμό της διαδρομής.
Το βουνό είναι ένας ελεύθερος χώρος, αλλά η ελευθερία αυτή απαιτεί υπευθυνότητα. Φορώντας το πορτοκαλί μας και μένοντας στα μονοπάτια, διασφαλίζουμε ότι η μόνη ανάμνηση που θα κρατήσουμε από την εξόρμηση θα είναι η ομορφιά του φθινοπωρινού τοπίου.
