Για τον φίλο μας, τον Τάσο.
Σήμερα, η ομάδα των LOCAS BOTAS αποχαιρετά έναν άνθρωπο που δεν ήταν απλώς μέλος της παρέας — ήταν η καρδιά της. Τον άνθρωπο που στεκόταν πάντα δίπλα σε όλους, χωρίς δεύτερη σκέψη. Την πιο απλή και ήρεμη δύναμη που είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε.
Τον Τάσο μας. Εκείνον που βράχνιαζε τα βουνά με το γέλιο του και γέμιζε τις στιγμές μας φως. Που είχε πάντα έναν καλό λόγο να πει, μια δίκαιη σκέψη να μοιραστεί, μια αγκαλιά ανοιχτή χωρίς όρους.
Δεν ήταν από αυτούς που ζητούσαν προσοχή. Ήταν από αυτούς που κέρδιζαν τον σεβασμό με την παρουσία τους. Ήσυχος, σταθερός, αληθινός. Ένας καπετάνιος που ήξερε να κρατά την πορεία, ακόμα κι όταν τα νερά ήταν δύσκολα.
Η ομάδα των LOCAS BOTAS σε αποχαιρετά με αγάπη, περηφάνια και βαθιά ευγνωμοσύνη για όσα μοιραστήκαμε. Οι στιγμές, τα γέλια, οι κουβέντες μας θα είναι πάντα κομμάτι μας.
Καπετάνιε μας, να υπάρχεις στις καρδιές μας όπως υπήρξες στη ζωή μας.
Καλό ταξίδι, φίλε μας.
Η Τελευταία Συνάντηση με τον Άτυχο Ορειβάτη: Ανεβαίνοντας στο Βελούχι
«Ανταλλάξαμε ένα "γειά" και ένα νεύμα αποχαιρετισμού... Πού να ήξερα πως εκείνη η σύντομη κουβέντα μας για τον καιρό θα ήταν η τελευταία του.»
