Είναι πολύ σπάνιο μια αποτυχημένη προσπάθεια ανάβασης να αποκτά παγκόσμια φήμη. Παρ’ όλα αυτά, η διάσημη προσπάθεια κατάκτησης της βόρειας κορυφογραμμής του Latok I το 1978, από τους Αμερικανούς αλπινιστές Jim Donini, Michael Kennedy, Jeff Lowe και George Lowe, παραμένει ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα της αφοσίωσης και της ηθικής στον αλπινισμό.
Την περίοδο εκείνη, η ομάδα των τεσσάρων αλπινιστών αποφάσισε να αντιμετωπίσει την πρόκληση της πρώτης ανάβασης στην κορυφή του Latok I, μέσα από την εξαιρετικά απαιτητική βόρεια κορυφογραμμή του. Το Latok, στην καρδιά του Πακιστάν, αποτελείται από τέσσερις κύριες κορυφές: Latok I (7.145 μ.), Latok II (7.108 μ.), Latok III (6.949 μ.) και Latok IV (6.456 μ.).
Παρά τις 26 ημέρες έντονης προσπάθειας, η ομάδα του 1978 δεν κατάφερε να φτάσει στην κορυφή. Ωστόσο, το στυλ της ανάβασης, η συνεργασία και η αλληλοϋποστήριξη που επέδειξαν οι αλπινιστές θεωρούνται πρότυπα της ηθικής του αλπινισμού. Η αποτυχία τους, αν και τεράστια, έχει αποκτήσει ιστορική διάσταση ως μια από τις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές του αλπινισμού.
Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, διάφορες ομάδες προσπάθησαν να ολοκληρώσουν τη βόρεια κορυφογραμμή. Το 2018, οι Ρώσοι Alexander Gukov και Sergey Glazunov έφτασαν σε μεγάλο μέρος της, αλλά όχι στην κορυφή. Η προσπάθεια αυτή κόστισε ακριβά: ο Glazunov έχασε τη ζωή του σε πτώση κατά την κατάβαση, ενώ ο Gukov διασώθηκε μετά από έξι ημέρες εγκλωβισμένος στο βουνό.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, οι Σλοβένοι Aleš Česen και Luka Stražar, μαζί με τον Βρετανό Tom Livingstone, ανέβηκαν σε μεγάλο τμήμα της βόρειας κορυφογραμμής και συνέχισαν διασχίζοντας προς τη δυτική πλευρά. Παρ’ όλα αυτά, το ανώτερο τμήμα της βόρειας κόψης παραμένει απάτητο μέχρι σήμερα.
Η ομάδα αυτή ήταν μόλις η δεύτερη που κατάφερε να φτάσει στην κορυφή των 7.145 μέτρων, μετά την πρώτη ανάβαση από Ιαπωνική αποστολή υπό τον Naoki Takada το 1979, η οποία είχε χρησιμοποιήσει τη νότια πλευρά του βουνού.
