Η 11η Δεκεμβρίου, η ημέρα που είναι αφιερωμένη σε ολόκληρο τον ορεινό κόσμο, έρχεται κάθε χρόνο για να μας θυμίσει κάτι βαθύτερο από μια απλή γιορτή. Είναι μια υπενθύμιση ότι τα βουνά – οι φυσικοί γίγαντες που διαμορφώνουν το κλίμα, τροφοδοτούν τα ποτάμια, στηρίζουν χιλιάδες είδη και κρατούν ζωντανές παραδόσεις αιώνων – έχουν έναν ζωτικό ρόλο στη ζωή μας. Και την ίδια στιγμή, μας καλούν να τα προστατεύσουμε· να σταθούμε αντάξιοι της σπουδαιότητάς τους.
Στην Ελλάδα, μια από τις πιο ορεινές χώρες της Ευρώπης, η Παγκόσμια Ημέρα Βουνού έχει μια ξεχωριστή χροιά. Γιατί εδώ, τα βουνά δεν είναι απλώς φυσικά τοπία· είναι μνήμες, ιστορίες, καταφύγια, σημεία αναφοράς μιας ολόκληρης πολιτισμικής ταυτότητας. Και ανάμεσα σε αυτά, το Παναιτωλικό Όρος, στην καρδιά της Αιτωλοακαρνανίας, στέκει επιβλητικό και βαθιά συνδεδεμένο με τους ανθρώπους και τον τόπο.
Πεντάκορφο: το χωριό που αγγίζει τον ουρανό
Στις πλαγιές του Παναιτωλικού, το Πεντάκορφο γίνεται η αφετηρία του αφιερώματός μας. Ένα αυθεντικό ορεινό χωριό, πνιγμένο στο πράσινο, εκεί όπου οι εποχές έχουν ακόμη το δικό τους ρυθμό και η καθημερινότητα κουβαλά τη γνησιότητα άλλων εποχών.
Οι κάτοικοί του, φιλόξενοι και χαμογελαστοί, αποτελούν τους αληθινούς θεματοφύλακες της ορεινής ζωής. Με την απλότητά τους και τον σεβασμό τους προς το βουνό, μας υποδέχονται σαν να είμαστε δικοί τους άνθρωποι. Η ζεστασιά αυτή γίνεται η πρώτη μας ενέργεια, το πρώτο μας βήμα πριν ξεκινήσουμε την πορεία προς τις πλαγιές του Παναιτωλικού.
Μια πορεία που είναι περισσότερο από πεζοπορία
Καθώς ανηφορίζουμε, κάθε μονοπάτι φαίνεται να μας αφηγείται μια ιστορία. Η μυρωδιά των ελάτων, ο ήχος του αέρα που περνά ανάμεσα στις ράχες, το φως που αλλάζει χρώματα όσο ανεβαίνουμε… Όλα συνθέτουν μια εμπειρία που ενώνει άνθρωπο και τοπίο. Το Παναιτωλικό, με τις κορυφές που μοιάζουν να αγγίζουν τον ουρανό, γίνεται σύμβολο αυτού που σημαίνει η Παγκόσμια Ημέρα Βουνού: σεβασμός, ευγνωμοσύνη και συνείδηση.
Τιμούμε τα βουνά – τιμούμε τους ανθρώπους τους
Η σημερινή ημέρα δεν είναι μόνο μια αφιέρωση στη φύση, αλλά και στους ανθρώπους που κρατούν ζωντανά τα ορεινά χωριά, που επιμένουν να ζουν σε τόπους δύσκολους αλλά ευλογημένους. Είναι ένας φόρος τιμής σε όσους συντηρούν τις παραδόσεις, φροντίζουν τα μονοπάτια, αγαπούν και προστατεύουν το βουνό, γιατί είναι κομμάτι της ζωής τους.
Ας γιορτάσουμε, λοιπόν, τα ελληνικά βουνά.
Ας σταθούμε με σεβασμό μπροστά σε αυτά τα πέτρινα μνημεία της φύσης και ας κρατήσουμε ζωντανή τη σχέση μας μαζί τους.
Ας τιμήσουμε τους ανθρώπους που, καθημερινά, ζουν «εκεί που αρχίζει ο ουρανός».
Χρόνια πολλά, Παγκόσμια Ημέρα Βουνού!
