ΚΟΥΚΟΥΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Hiking Georgia. From Mestia to Usguli, Svaneti region.
Εξ όσων γνωρίζω πρόκειται για μια σχετικά άγνωστη στους Έλληνες ορειβάτες διάσχιση.
Μετά από πρόσκληση του Κώστα Κομματα και του Θανάση Ρούσου συμμετείχα σε ένα άκρως εντυπωσιακό trekking τεσσάρων ημερών στην περιοχή Svaneti της Γεωργίας.
Ο Κώστας Κομματας αφιέρωσε πολλές ώρες στην προετοιμασία της εξόρμησης.
Ενα άκρως εντυπωσιακό trekking τεσσάρων ημερών στην περιοχή Svaneti της Γεωργίας.
Για καλή μας τύχη βρήκαμε έναν εξαίρετο ερασιτέχνη οδηγό ο οποίος μας οδήγησε από τον καινούργιο δρόμο στη Μεστια. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τον καινούργιο δρόμο που πρότεινε να ακολουθήσουμε ο Κώστας Κομματας, δεν τον ήξεραν ούτε οι ίδιοι οι Γεωργιανοί που γνωρίσαμε.
Αφού κοιμηθήκαμε μια βραδιά στη Μεστια ξεκινήσαμε την επόμενη μέρα την διάσχιση.
Κατά τη διάρκεια της διάσχισης ο ορειβάτης κινείται σε πολύ υψηλά μονοπάτια.
Ο μέσος όρος του μέγιστου υψομέτρου που περπατήσαμε ήταν στα 2308 Μ. Βασικά η διάσχιση ενώνει απομονωμένα χωριά που βρίσκονται σε κοιλάδες.
Η συνολική απόσταση ήταν 60,3 χλμ. Η συνολική υψομετρική διαφορά ήταν 3032 Μ. Συνολικά περπατήσαμε 31,6 ώρες αλλά αργά και με πολλά διαλειμματα.
1. Από Mestia για Zambezi
Το μέγιστο υψόμετρο την πρώτη μέρα πορείας ήταν στα 1912 Μ. η απόσταση ήταν 16,8 χλμ., η υψομετρική διαφορά ήταν στα 637 Μ.
2. Από Zambezi για Adishi
Το μέγιστο υψόμετρο την δεύτερη μέρα ήταν στα 2480 Μ. η απόσταση ήταν 11,2 χλμ., η υψομετρική διαφορά ήταν στα 1021 Μ.
3. Από το Adishi για Chalde
Το μέγιστο υψόμετρο την τρίτη μέρα πορείας ήταν στα 2726 Μ. η απόσταση ήταν 15,6 χλμ., η υψομετρική διαφορά ήταν στα 699 Μ.
4. Από τον Chalde για Usguli
Το μέγιστο υψόμετρο την τέταρτη μέρα πορείας ήταν στα 2166 Μ. η απόσταση ήταν 16,6 χλμ., η υψομετρική διαφορά ήταν στα 675 Μ.
Όπως προαναφέρθηκε, συνολικά περπατήσαμε 31,6 ώρες στα βουνά.
Πρώτη μέρα διάσχισης
Από την Mestia στο Zambezi. Svaneti region, Georgia.
Θεόρατοι υψώνονται οι πύργοι της Μεστια σαν καμπαναριά εκκλησιάς. Σπίτια πολεμίστρες όπως στην Μάνη και στο Σαν Τζιμινιάνο/ San Tsiminiano της Ιταλίας, για όσους ξέρουν. Απότομες κορυφές υψώνονται δίπλα μας. Στην αρχή ακολουθούμε χωματόδρομο και πολύ αργότερα μπαίνουμε σε μονοπάτι. Η Μεστια συνεχώς επέκτειναι λόγω του τουρισμού. Θαυμάζουμε τις κορυφές της Usba και South Usba αριστερά μας που είναι στα 4057 μ., 4118 μ. και Tetnuldi 4858 μ. ευθεία μπροστά μας καθώς και τα χωριά του Svaneti. Πίσω από αυτές τις κορυφές βρίσκονται τα ρωσογεωργιανα σύνορα.
Καθοδόν συναντάμε Κινέζους και Ισραηλινούς ορειβάτες.
Σε 9,2 χλμ απόσταση από τον προορισμό μας -που είναι το χωριό Zhabeshi- φθάνουμε σένα ύψωμα όπου η θέα του βουνού Tetnuldi. είναι εκπληκτική. Σ' αυτό ακριβώς το επίκαιρο σημείο έχει στήσει τον πάγκο του ένας μικροπωλητής που πουλάει αναψυκτικά, φρούτα ρίγανη και καφέδες. Κάνουμε στάση να θαυμάσουμε την απεραντοσύνη της φύσης και την μεγαλοπρέπεια του βουνού.
Τελικά Φθάνουμε στο Zhabeshi.
Μας υποδέχεται η κα Θεοδώρα. Η κα Θεοδώρα, πρώην δασκάλα, έχει την αδελφή της που ζει στην σταυρουπολη Θεσσαλονίκης, μιλάει Ελληνικά. Από τη στιγμή που θα ζητήσουμε βραδινό φαγητό δεν μπορούμε μετά να αναιρεσουμε. Ήδη τα έχουν ετοιμάσει. Όταν την ενημερώνουμε ότι θα φάμε μόνο δύο άτομα αντί για τρεις κάνει μια γκριμάτσα αποδοκιμασιας. Το δείπνο ετοιμάζεται, τρώνε οι δύο αλλά πληρώνουμε για τρείς. Η συμφωνία είναι συμφωνία.
Οι τοίχοι είναι από νοβοπάν εντελώς ψεύτικοι. Η παραμικρή κίνηση στο δωμάτιο ακούγεται. Τα δωμάτια έχουν δημιουργηθεί μέσα στον πέτρινο πύργο.
Δεύτερη μέρα απο Zhabeshi για Adishi. Svaneti region, Georgia.
Στη διαδρομή Συναντάμε ορειβάτες από Ισραήλ, Ισπανία, Κίνα Βραζιλία, Ινδία, Γερμανία κ.α. Παραδόξως ούτε ένας Αμερικανός. Ξεκινάνε από τον ξενώνα οι Κινεζουλες με μικρά σακίδια και λίγο νερό.
-Έτσι γίνονται τα ατυχήματα λέει ο Κώστας.
Δύο επιλογές στο μονοπάτι, κάνουμε την ευκολότερη επιλογή. Στο μονοπάτι συναντάμε τον Κινέζο ορειβάτη Ippo. Μπαίνουμε μέσα σε πυκνή βλάστηση. Ο Κινέζος ορειβάτης άρχιζει και χάνει τις αισθήσεις του. Τον παίρνουμε μαζί μας για να ανέβει και κατέβει με ασφάλεια. Περνάμε από το χιονοδρομικό κέντρο Tetnuldi. Το lift φθάνει μέχρι τα 3183 μ. Τον κερνάμε ότι έχουμε και του δίνουμε φάρμακα. Όλοι μαζί κατεβαίνουμε στο χωριό Adishi μέσα από ένα δάσος.
Από το Adishi στο Khalde η στο Iprali.
3η μέρα διάσχισης.
Το ξεκίνημα γίνεται από το χωριό Adishi και αξιζει να πούμε δυο λόγια. Μονοπάτια αντί για δρόμους μέσα στο χωριό Adishi γεμάτα κοτρωνες, δεν μπορείς να περπατήσεις. Σκουπίδια ριγμένα κάτω, πολλά μπουκάλια και μεταχειρισμένα πλαστικά γάντια μιας χρήσης, δεν τα μαζεύει κανείς. Όλα σχεδόν τα σπίτια έχουν μετατραπεί σε ξενώνες. Στην είσοδο του μονοπατιού στέκεται μια κυρία και περιμένει πελάτες για τον ξενώνα της. Εμείς έχουμε κλείσει ήδη. Σπίτια φτωχικά με πέτρα απ' έξω μέσα ξύλινα όλα. Στους τοίχους δεν υπάρχουν πίνακες ζωγραφικής η φωτογραφίες. Τοίχοι γυμνοί. Μια γουρούνα με έξη μικρά γουρουνάκια "σουλατσαρει" κατά το κοινώς λεγόμενο, στα μονοπάτια του χωριού.
Από την αλλη μεριά το φαγητό εκπληκτικό και υπερβολικό. Είμαστε τρεις αλλά υπάρχει φαγητό για έξη άτομα. Όσοι έχουν αφήσει σχόλια στο booking λένε τα καλύτερα λόγια για το φαγητό της Γεωργίας. Αναρωτιέμαι από πόσο μακριά έρχονται τα καρπούζια, τα ζαρζαβατικά κ.α. Εδώ πάνω δεν υπάρχουν καλλιέργειες μόνο άφθονο γρασίδι για τις αγελάδες. Γυναίκες μαυροντυμενες μαγειρεύουν.
Συμπεριφορά άψογη. Τις διαπραγματεύσεις στα αγγλικά τις κάνει ο νεαρός γιός τους. Στο προαύλιο κομμένοι κορμοί δέντρων χρησιμεύουν ως τραπέζια και καρέκλες. Πύργοι παντού που σε άλλες εποχές χρησίμευαν ως αμυντικά οχυρωματικά έργα της κάθε οικογένειας. Τοπίο υπερβατικό.
Κοντά στο Adishi υπάρχει και καντίνα με σούπες και αναψυκτικά. Η πόρτα της κανπίνας είναι παρμένη από ξενοδοχείο με αριθμό δωματίου 204!
Από την αρχή του Adishi περπατάμε 5 χλμ. κατά μήκος μιας πανέμορφης κοιλάδας μέχρι να φθάσουμε στο ποτάμι. Η θέα του βουνού Tetnuldi (4858 m.) είναι εκπληκτική. Το πέρασμα του ποταμού εγκυμονεί κινδύνους. Έχουμε μαζί μας και δεύτερα αθλητικά παπούτσια για να περάσουμε το ποτάμι Adishchala. Σε περίπτωση πτώσης στο ποτάμι και παρασυρσης από αυτό ενδέχεται ο ορειβάτης είτε να πνιγεί είτε να ξεπαγιασει. Ιδίως όταν έχει βρέξει το ποτάμι φουσκώνει. Ευτυχώς οι καβαλάρηδες σε βοηθούν να διασχίσεις το ποτάμι έναντι υψηλού τιμήματος.
Αμέσως μετά το πέρασμα αρχίζει η ανηφόρα και φθάνουμε στο υψηλότερο σημείο της διάσχισης στα 2721 μέτρα. Δεξιά οι κορυφές είναι όλες πάνω από 3000 μέτρα. Αμέσως μετά αρχίζει μια ατέλειωτη κατηφόρα μέχρι το χωριό Khalde.
Βαδίζουμε από το Adishi προς την Khalde κοντά στο Iprali. Άκρως εντυπωσιακός ο παγωμένος καταρράκτης Adishi. Σε περίπτωση βροχής χρειάζεται η αδιάβροχη τσάντα.
Συνεχίζουμε στην κατηφόρα με ατέλειωτα καγκέλια μέχρι να φθάσουμε σε μια κοιλάδα. Από εκεί και ύστερα συνεχίζουμε δίπλα στο ποτάμι Khaldeschala. Κατάκοποι φθάνουμε στο Khalde όπου συναντάμε ορειβάτες από διάφορες χώρες.
Το βράδυ πιάνουμε την κουβέντα. Η διευθύντρια του ξενώνα μας παίζει και τραγουδά παραδοσιακές μελωδίες της Γεωργίας!
4η μέρα πορείας
Από το Khalde sto Usguli.
Το βράδυ στο Khalde πιάνουμε κουβέντα. Ένας Ιταλός που ζεί, δουλεύει στην Κίνα, παντρεμένος με Κινέζα. Μια Αυστριακή από πατέρα Αυστριακό και μητέρα από την Κόστα Ρίκα. Ένας Ρώσος κινηματογραφιστής. Ένας Γάλλος ορειβάτης που είχε περάσει το ποταμι με τα πόδια. Δύο Κινέζοι που ήρθαμε παρέα. Και τέλος τρείς Έλληνες. Συζητάμε για θέματα εθνικής ταυτότητας και αντιλήψεων. Αναρωτιέμαι πού αλλού θα μπορούσε να βρεθεί ένα τέτοιο ανομοιογενές γκρουπ που συζητάει για δύσκολα θέματα.
Από το Khalde κατευθυνομαστε προς το χωριό Iprali και εν συνεχεία προς το χωριό Lalkhori και Davberi. Περνάμε τη γεφυτου ποταμού. Ενώ υπολογίζαμε ότι θα περπατήσουμε αρκετά χιλιόμετρα στην άσφαλτο τελικά βρήκαμε ένα πολύ ωραίο μονοπάτι που κινείται παράλληλα με τον δρόμο.
Προσπερνάμε το χωριό με την πέτρινη γέφυρα και συνεχίζουμε για Usguli. Ξαφνικά ένας φράχτης μας κλείνει το δρόμο. Περνώντας τον φράχτη ερχόμαστε αντιμέτωποι με Καυκάσια σκυλιά. Τα καλοπιανω με λιχουδιές, σοκολάτες κ.α. για να μας αφήσουν να περάσουμε. Σε εκείνο ακριβώς το σημείο συναντάμε Τούρκους ορειβάτες από την Σμύρνη.
Ήδη έχουμε αδελφοποιηθεί με δύο Κινέζους ορειβάτες και πάμε όλοι μαζί. Μας εκπλήσσει το γεγονός ότι ο ένας νεαρός Κινέζος ορειβατει σε αυτήν την περιοχή χωρίς να γνωρίζει καθόλου αγγλικά. Ευτυχώς βρήκε τον μεγαλύτερο σε ηλικία Κινέζο που είναι "γάτα" κατά το κοινώς λεγόμενο.
Φθάνουμε κατάκοποι στο Usguli.
Αντί επιλόγου
Μας αρέσει να περπατάμε σε άγρια μέρη για να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας ότι εκτός από τον τεχνητό και τεχνολογικό κόσμο μας υπάρχει και ένας άλλος κόσμος άγριας ομορφιάς και για μένα προσωπικά- δεν ξέρω τι πιστεύουν οι άλλοι- θεϊκής δημιουργίας.
Η καλύτερη περίοδος για τη διάσχιση είναι από τον Ιούλιο μέχρι τις 15-20 Σεπτεμβρίου
