Έχοντας γράψει κάποια μέτρα οριζοντίως και καθέτως στα βουνά, παρακολουθώ με προβληματισμό τη σταδιακή μεταβολή στις βασικές αρχές της ορειβασίας.
Τα ορειβατικά ήθη αυτά που μας κληροδότησαν οι παλαιότερες γενιές φαίνεται ορισμένες φορές να υποχωρούν μπροστά στην ανάγκη για ευκολία ή μια γρήγορη προβολή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Το ερώτημα που καλούμαστε να αναλογιστούμε είναι, πως μπορούμε να εξελισσόμαστε και να κινούμαστε με ασφάλεια, διατηρώντας παράλληλα ανέπαφο τον χαρακτήρα του βουνού και την κληρονομιά των πρωτοπόρων;
Ορισμένες τάσεις αναδεικνύουν την ανάγκη για βαθύτερο διάλογο.
* Παραδοσιακές Διαδρομές: Η τοποθέτηση μόνιμων ασφαλειών σε παραδοσιακές γραμμές που ανοίχτηκαν με φορητά μέσα συχνά αλλοιώνει την ιστορικότητά τους.
* Η επίδραση των Social Media.
Η ψηφιακή προβολή εμπνέει πολλούς να γνωρίσουν το βουνό, αλλά χωρίς τη δέουσα εκπαίδευση αυξάνονται οι κίνδυνοι. Από τον συνωστισμό σε δημοφιλείς ορεινούς προορισμούς μέχρι τις συχνές κλήσεις διασώσεων στον Όλυμπο από ανέτοιμους πεζοπόρους και μη, αναδεικνύεται η ανάγκη για ορειβατική παιδεία πριν την εξόρμηση.Το βουνό δεν μαθαίνεται μέσα από το YouTube και τα reels , αλλά ιδρώνοντας σε οργανωμένες σχολές με την καθοδήγηση έμπειρων εκπαιδευτών.
* Εμπορευματοποίηση.
Είμαι απόλυτα υπέρμαχος της ανάδειξης του τόπου και της ήπιας τουριστικής ανάπτυξης των ορεινών περιοχών. Ωστόσο, η υπερβολική τοποθέτηση συρματόσχοινων, σιδερένιων πατημάτων και τεχνητών διευκολύνσεων σε παρθένες διαδρομές προσφέρει απλά μια έτοιμη «περιπέτεια» χωρίς προσπάθεια, κινδυνεύοντας να μετατρέψει το ορεινό περιβάλλον σε θεματικό πάρκο.
* Συμπεριφορά .
Η ηχορρύπανση από φορητά ηχεία καθώς και τα σκουπίδια στις διαδρομές, δείχνουν ότι συχνά μεταφέρουμε συνήθειες της πόλης στη φύση.
Τα παραδείγματα αυτά δεν είναι καινούργια. Από τις ιστορικές διαφωνίες στα Μετέωρα για τη διατήρηση της λιτής ασφάλισης, μέχρι τις διεθνείς διαμάχες όπως στο Cerro Torre της Παταγονίας για την αφαίρεση τεχνητών ασφαλειών, η κοινότητα πάντα αναζητούσε τα όρια της.
Η ορειβασία υπήρξε πάντα ένα μάθημα προσαρμογής και ταπεινότητας που ενίοτε κάποιοι δεν ήταν και τόσο καλοί στα μαθήματα τους! Ο ορειβάτης καλείται να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του βουνού, σεβόμενος την πρόκληση που αυτό θέτει. Όταν μια διαδρομή ξεπερνά τις δυνατότητές μας, η ορθότερη οδός είναι η προπόνηση και η επιστροφή όταν είμαστε πραγματικά έτοιμοι.
Ποια είναι η εικόνα ή η συμπεριφορά που σας προβληματίζει περισσότερο εκεί έξω;
