Στις 20 Ιουλίου, ο David Cifaldi, ένας 32χρονος νοσηλευτής από το Billings της Μοντάνα, βρισκόταν μόλις δύο μίλια μακριά από την κορυφή του Granite Peak του υψηλότερου και πλέον απαιτητικού βουνού της πολιτείας. Αυτό που ξεκίνησε ως μια συναρπαστική ορειβατική εξόρμηση με την παρέα του, μετατράπηκε μέσα σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου σε έναν αγώνα επιβίωσης.
Το ατύχημα και η αυτοαξιολόγηση
Καθώς η ομάδα διέσχιζε το απόκρημνο οροπέδιο Froze-to-Death σε υψόμετρο σχεδόν 3.900 μέτρων, ο Cifaldi έχασε την ισορροπία του πάνω σε κινούμενες πέτρες. Κατά τη διάρκεια της πτώσης, το ατσάλινο πεζοπορικό του μπαστούνι (μπατόν) μήκους 112 εκατοστών τον διαπέρασε, εισχωρώντας κάτω από την αριστερή του μασχάλη και βγαίνοντας από την πλάτη του.
Παρά το σοκ, η επαγγελματική του ιδιότητα ως νοσηλευτής περιποίησης τραυμάτων αποδείχθηκε σωτήρια. Μόλις συνειδητοποίησε τι είχε συμβεί, διατήρησε την ψυχραιμία του και ξεκίνησε αμέσως να ελέγχει τα ζωτικά του σημεία:
«Μπόρεσα να νιώσω το μπατόν κάτω από το δέρμα μου. Πήρα μερικές βαθιές αναπνοές για να δω αν είχαν επηρεαστεί οι πνεύμονές μου. Όταν είδα ότι δεν υπήρχε έντονος πόνος, δυσκολία στην αναπνοή ή μεγάλη αιμορραγία, σιγουρεύτηκα ότι επρόκειτο για τραυματισμό μαλακών μορίων και ότι τα ζωτικά μου όργανα ήταν ανέπαφα.»
Η απόφαση για αυτόνομη κατάβαση
Γνωρίζοντας ότι η αφαίρεση του μπαστουνιού στο βουνό θα μπορούσε να προκαλέσει ακατάσχετη και θανατηφόρα αιμορραγία, η ομάδα αποφάσισε να το αφήσει ανέπαφο. Παράλληλα, λαμβάνοντας υπόψη το τεράστιο κόστος μιας διάσωσης με ελικόπτερο αλλά και τη σταθερή του κατάσταση, ο Cifaldi πήρε τη γενναία απόφαση να επιστρέψει πεζός.
Χρησιμοποιώντας μια δορυφορική συσκευή επικοινωνίας Garmin inReach, ειδοποίησαν τις τοπικές αρχές διάσωσης για την κατάστασή τους και για την πρόθεσή τους να κατεβούν μόνοι τους, διατηρώντας συνεχή επαφή κάθε 30 λεπτά.
10 Μίλια με το μπατόν στο σώμα
Η επιστροφή ήταν ένας πραγματικός Γολγοθάς. Η ομάδα έπρεπε να διασχίσει απότομα πεδία με χιόνι, ασταθείς βράχους και πυκνή βλάστηση, καλύπτοντας μια απόσταση 10 μιλίων (16 χιλιομέτρων) και κατεβαίνοντας 1.500 μέτρα υψομετρικής διαφοράς.
Για να σταθεροποιήσει το μπατόν, ο Cifaldi χρησιμοποίησε τον ιμάντα στήθους του γιλέκου του ως αυτοσχέδια ανάρτηση. Ο ένας φίλος του βάδιζε πίσω του παρακολουθώντας το τραύμα, ενώ ο άλλος προπορευόταν για να ανοίγει το μονοπάτι.
Τέλος καλό, όλα καλά
Μετά από περισσότερες από 6,5 ώρες επίπονης πεζοπορίας, η ομάδα έφτασε στο όχημά τους και ο Cifaldi μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο St. Vincent στο Billings.
Έπειτα από σχεδόν 9 ώρες με το αντικείμενο σφηνωμένο στο σώμα του, οι χειρουργοί αφαιρέσαν το μπατόν με ασφάλεια. Προς έκπληξη όλων, το μπαστούνι είχε περάσει ξυστά από όλες τις αρτηρίες και τα ζωτικά όργανα. Λίγες μόλις ημέρες μετά την περιπέτειά του, ο Cifaldi επέστρεψε υγιής στην καθημερινότητά του.
