Στην καρδιά της Πίνδου, εκεί που οι ορθοπλαγιές της Τύμφης συναντούν τον ουρανό, στέκει εδώ και δεκαετίες ένας ακούραστος φρουρός των ορειβατών: το Καταφύγιο της Αστράκας. Η ιστορία του, γεμάτη πείσμα, όραμα και σκληρή δουλειά, ξεκίνησε ένα αυγουστιάτικο μεσημέρι πριν από έξι δεκαετίες.
Ο Θεμέλιος Λίθος και το Όραμα
Ήταν 2 Αυγούστου του 1964 όταν τοποθετήθηκε ο θεμέλιος λίθος σε αυτό το στρατηγικό σημείο, ανάμεσα στις κορυφές της Αστράκας και της Λαπάτου.
Το έργο δεν ήταν απλώς μια κατασκευή, αλλά το αποτέλεσμα μιας συλλογικής προσπάθειας ανθρώπων που αγαπούσαν το βουνό με πάθος.
Πρωτεργάτες σε αυτή την προσπάθεια ήταν:
Ο ΕΟΣ Ιωαννίνων, με την καθοδήγηση του δραστήριου προέδρου του, Γ. Νικολαΐδη.
Η Ορειβατική Ομάδα Παπίγκου, που στήριξε το εγχείρημα με κάθε μέσο.
Ο αείμνηστος Περικλής Κόλας. Αν και δεν ήταν Παπιγκιώτης ούτε Ζαγορίσιος, η αγάπη του για το Παπίγκο και το βουνό ήταν τέτοια που συνέβαλε τα μέγιστα στην ίδρυση του καταφυγίου. Σε αυτόν οφείλουμε σήμερα ένα μεγάλο μέρος της ορειβατικής κληρονομιάς της περιοχής.
Η Κατασκευή: Ένας Άθλος δύο Ετών
Την ευθύνη της ανέγερσης ανέλαβε ο εξαιρετικά έμπειρος Κρητικός τεχνίτης, Μανώλης Γιαννακουδάκης. Σε ένα υψόμετρο 1.950 μέτρων, όπου οι καιρικές συνθήκες είναι συχνά ακραίες και η μεταφορά υλικών αποτελούσε πρόκληση, ο Γιαννακουδάκης εργάστηκε με παροιμιώδη μεθοδικότητα.
Με πολύ κόπο και προσωπική εργασία, κατάφερε να ολοκληρώσει το έργο μέσα σε ακριβώς δύο χρόνια, παραδίδοντας ένα κτίσμα ικανό να αντέξει στο χρόνο και στα στοιχεία της φύσης.
Τα Πανηγυρικά Εγκαίνια
Η δικαίωση ήρθε στις 6 Αυγούστου του 1966. Μέσα σε κλίμα συγκίνησης και γιορτής, έγιναν τα πανηγυρικά εγκαίνια του καταφυγίου. Από εκείνη την ημέρα, η Αστράκα έπαψε να είναι απλώς ένα πέρασμα και έγινε «σπίτι» για κάθε λάτρη της φύσης που αναζητούσε καταφύγιο στις κορφές της Τύμφης.
Ιστορικά Ντοκουμέντα:
Φωτογραφία 2: Στιγμιότυπο από την τελετή θεμελίωσης (Αύγουστος 1964).
Φωτογραφία 1: Ο πρωτομάστορας Μανώλης Γιαννακουδάκης επί το έργον, ο άνθρωπος που έδωσε σάρκα και οστά στο όραμα του ΕΟΣ Ιωαννίνων και του Περικλή Κόλα.(alert-success)
Σήμερα, κοιτάζοντας πίσω, το Καταφύγιο της Αστράκας παραμένει σύμβολο της ορειβατικής αλληλεγγύης και της ακλόνητης θέλησης των ανθρώπων που πίστεψαν ότι το βουνό ανήκει σε όλους.
