Στην καρδιά της Αχαϊκής γης, εκεί όπου η φύση οργιάζει και η ιστορία μπλέκεται με τον μύθο, υπάρχει ένας τόπος που μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από τις σελίδες κάποιου ξεχασμένου παραμυθιού.
Ξεκινώντας από την Άνω Βλασία, αφήνουμε πίσω μας την καθημερινότητα και ακολουθούμε τον δρόμο που διασχίζει το χωριό.
Σύντομα, η άσφαλτος δίνει τη θέση της στο χώμα και η περιπέτεια ξεκινά. Η διαδρομή μέσα στο σπάνιας ομορφιάς φυσικό περιβάλλον προετοιμάζει τον επισκέπτη για το θέαμα που ακολουθεί.
Η Κάθοδος στον Παράδεισο
Μετά από μια σύντομη διαδρομή περίπου 15 λεπτών από το χωριό, φθάνουμε στην τοποθεσία των Καταρρακτών του Ταξιάρχη. Για να προσεγγίσει κανείς αυτό το φυσικό υπερθέαμα, καλείται να κατέβει 100 σκαλοπάτια που ξεκινούν από το ύψος του δρόμου, βυθίζοντάς τον σταδιακά στην καταπράσινη αγκαλιά του φαραγγιού.
Μια Εικόνα, Χίλιες Λέξεις
Φτάνοντας στη βάση, η εικόνα που αντικρίζει το μάτι είναι καθηλωτική:
Οι Καταρράκτες: Νερά που πέφτουν με ορμή από τα βράχια.
Η Λιμνούλα: Μια μικρή, κρυστάλλινη λεκάνη που υποδέχεται το νερό.
Το Γεφύρι: Ένα γραφικό ξύλινο γεφυράκι, κάτω από το οποίο κυλά το κελαρυστό ρυάκι.
Πρόκειται αναμφίβολα για το πιο επιβλητικό θαύμα της ανωβλασίτικης φύσης — ένα "μυστικό" μονοπάτι που παραμένει, ευτυχώς, ελάχιστα γνωστό στο ευρύ κοινό.(alert-success)
Εκεί που η Φύση συναντά τον Μύθο
Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς γιατί αυτό το μέρος θεωρούνταν κάποτε ιερό ή μαγικό. Η ατμόσφαιρα είναι τόσο υποβλητική που μεταφέρει τον επισκέπτη σε άλλες εποχές:
Οι Νύμφες: Μπορείς σχεδόν να δεις την Καλλιστώ και τις νύμφες της Άρτεμης να λούζονται στη σκιερή δροσιά των νερών.
Ο Πάνας: Φαντάζεσαι τον τραγοπόδαρο θεό να περνά από εδώ με την οργιώδη συνοδεία του, μεθυσμένος από τα φημισμένα κρασιά της περιοχής.
Τα Αερικά: Για τους παλιούς Ανωβλασιώτες, εδώ ήταν το σπίτι των ξωτικών και των πλασμάτων της αθώας φαντασίας, εκεί όπου ο ψίθυρος του νερού μπερδευόταν με τις ιστορίες του παρελθόντος.
Αν βρεθείτε στην περιοχή των Καλαβρύτων, η Άνω Βλασία και οι καταρράκτες της σας περιμένουν να ανακαλύψετε τη δική σας στιγμή ηρεμίας μέσα στο μεγαλείο της ελληνικής υπαίθρου.
