Υπάρχει ένας διαδεδομένος μύθος στον κόσμο των μεγάλων διαδρομών: ότι για να ξεκινήσεις μια πορεία εκατοντάδων χιλιομέτρων, πρέπει πρώτα να μοιάζεις με πρωταθλητή του τριάθλου. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι πολύ πιο καθησυχαστική (και ίσως λίγο πιο επίπονη για τα πέλματά σας).
Η Παγίδα της «Τέλειας» Φόρμας
Πολλοί επίδοξοι πεζοπόροι αναβάλλουν τα όνειρά τους επειδή νιώθουν ότι δεν είναι αρκετά γυμνασμένοι. Κι όμως, η εμπειρία δείχνει πως δεν χρειάζεται να είστε στην κορύφωση της φυσικής σας κατάστασης την πρώτη μέρα. Το σώμα έχει την εκπληκτική ικανότητα να προσαρμόζεται πάνω στο μονοπάτι.
Αν ξεκινήσετε με μια βασική καλή κατάσταση, οι πρώτες δύο εβδομάδες θα λειτουργήσουν ως η πραγματική σας προπόνηση. Ναι, οι αποστάσεις σας θα είναι μικρότερες στην αρχή. Ναι, οι άλλοι μπορεί να σας προσπερνούν. Αλλά μέχρι τον δεύτερο μήνα, θα έχετε αποκτήσει τα «πόδια του βουνού» που καμία αίθουσα γυμναστηρίου δεν μπορεί να σας προσφέρει.
Δεν Φταίει η Ανάσα, Φταίνε οι Αρθρώσεις
Οι ειδικοί επισημαίνουν κάτι που οι περισσότεροι παραβλέπουμε: οι πεζοπόροι σπάνια εγκαταλείπουν επειδή «λαχανιάζουν». Εγκαταλείπουν επειδή πονάνε.
Το πρόβλημα: Πέλματα, γόνατα, ισχία και μέση.
Η λύση: Η αντοχή του συνδετικού ιστού.
Το μυστικό δεν βρίσκεται απαραίτητα στο πόσα χιλιόμετρα τρέχετε, αλλά στο πόση ώρα περνάτε όρθιοι. Αν η δουλειά σας απαιτεί καθισιό, η μετάβαση σε 10 ώρες περπατήματος με σακίδιο είναι σοκ για το σκελετό.
Tip Προπόνησης: Αν δεν μπορείτε να βγείτε στα βουνά, περπατήστε ενώ μιλάτε στο τηλέφωνο. Εκπαιδεύστε τα πόδια σας να αντέχουν το βάρος του σώματός σας για ώρες. (alert-success)
Ακούστε το Σώμα σας
Αν ξεκινάτε χωρίς την ιδανική προετοιμασία, το κλειδί είναι η αυτογνωσία. Η διαφορά μεταξύ της φυσιολογικής κούρασης και ενός τραυματισμού που θα σας στείλει σπίτι είναι λεπτή:
Πρωινή δυσκαμψία: Φυσιολογική, αρκεί να υποχωρεί μετά τα πρώτα χιλιόμετρα.
Οξύς πόνος: Ένα «καμπανάκι» που απαιτεί άμεσα μια μέρα ξεκούρασης.
Σύγκριση: Μην προσπαθείτε να ακολουθήσετε το ρυθμό κάποιου που προπονούνταν επί έξι μήνες. Το δικό σας μονοπάτι έχει το δικό σας ρυθμό.
Το μονοπάτι είναι ο καλύτερος δάσκαλος και ο καλύτερος προπονητής. Αν είστε δραστήριοι άνθρωποι, αν το βάρος του σακιδίου σας είναι λογικό και αν έχετε την υπομονή να ξεκινήσετε αργά, τότε είστε έτοιμοι. Η φυσική κατάσταση θα έρθει. Η θέληση, όμως, πρέπει να είναι εκεί από το πρώτο βήμα.
