Από τον Βόλο στις κορυφές και τα παραδοσιακά καλντερίμια: Δύο διαδρομές που ενώνουν την ιστορία με τη φύση.
Ο Βόλος δεν είναι απλώς μια πόλη· είναι η πύλη ενός μυθικού βουνού. Για τον πεζοπόρο, η περιοχή προσφέρει κάτι μοναδικό: τη δυνατότητα να ξεκινήσεις από το επίπεδο της θάλασσας και μέσα σε λίγες ώρες να βρεθείς σε δάση οξιάς και πλατάνων, ακολουθώντας τα χνάρια των παλιών Πηλιορειτών.
1. Η Διαδρομή του «Μουντζούρη»: Περπάτημα πάνω στις Ράγες
Η διαδρομή από τα Λεχώνια προς τα Καλά Νερά και τις Μηλιές δεν είναι μόνο για το τρένο. Το δίκτυο που σχεδίασε ο Εβαρίστο ντε Κίρικο αποτελεί ένα από τα ωραιότερα πεζοπορικά πεδία, καθώς η κλίση είναι ήπια και η θέα στον Παγασητικό καθηλωτική.
Το Τεχνικό Ενδιαφέρον: Περπατώντας παράλληλα με τις γραμμές, θα συναντήσετε τη γέφυρα του Βρύχωνα (1916). Είναι μια από τις πρώτες γέφυρες στην Ελλάδα από σκυρόδεμα, ένα μνημείο βιομηχανικής αρχαιολογίας που στέκει ανάμεσα στα περιβόλια με τις λεμονιές.
Η Εμπειρία: Από τον σταθμό της Άνω Γατζέας, το μονοπάτι μπαίνει σε τούνελ και διασχίζει πέτρινα γεφύρια. Είναι μια ιδανική διαδρομή για "ζέσταμα", όπου ο ήχος της θάλασσας μπλέκεται με το θρόισμα των ελαιώνων.
2. Ανακασιά - Άνω Βόλος - Πορταριά: Η Ανάβαση στο «Μπαλκόνι»
Αυτή είναι η κλασική πηλιορείτικη ανάβαση. Ξεχνάμε την άσφαλτο και αναζητούμε τα καλντερίμια, τους λιθόστρωτους δρόμους που για αιώνες ήταν η μόνη σύνδεση των χωριών με την πόλη.
Στάση στην Ιστορία: Στην Ανακασιά, η πεζοπορία συνδυάζεται με την τέχνη στην οικία Κοντού (Μουσείο Θεόφιλου). Λίγο πιο πέρα, το Μέγα Ρέμα προσφέρει μια δροσερή χωμάτινη διαδρομή μέσα στα πλατάνια, οδηγώντας στον Άγιο Νικολάκη τον Κρεμαστό, έναν ναό κυριολεκτικά σφηνωμένο στον βράχο.
Το Καλντερίμι της Πορταριάς: Από τον Άνω Βόλο ξεκινά ένα από τα πιο καλοδιατηρημένα καλντερίμια του Πηλίου. Η ανηφόρα είναι απαιτητική αλλά ανταμείβει τον πεζοπόρο. Καθώς κερδίζετε υψόμετρο, η θέα του Βόλου που «απλώνεται» στον κόλπο γίνεται όλο και πιο εντυπωσιακή.
Η Κατάληξη: Φτάνοντας στην Πορταριά και τη Μακρινίτσα, το περιβάλλον αλλάζει. Τα πλατάνια κυριαρχούν και το νερό τρέχει άφθονο στις πέτρινες κρήνες. Η Μακρινίτσα, το «Μπαλκόνι του Πηλίου», είναι το ιδανικό σημείο για την αποθεραπεία του πεζοπόρου με θέα τα φώτα της πόλης.
Πεζοπορικά Tips για το Πήλιο
Σήμανση: Αναζητήστε τα κόκκινα σημάδια και τις ξύλινες πινακίδες των τοπικών ορειβατικών συλλόγων. Πολλά καλντερίμια έχουν αποκατασταθεί πλήρως.
Νερό: Το Πήλιο φημίζεται για τις πηγές του. Δεν χρειάζεται να κουβαλάτε μεγάλες ποσότητες, καθώς σχεδόν σε κάθε πλατεία χωριού υπάρχει κρήνη με τρεχούμενο νερό.
Εποχή: Ο Φεβρουάριος και ο Μάρτιος προσφέρουν την αγριάδα του χειμώνα με την υπόσχεση της άνοιξης. Προσοχή όμως στη λάσπη και τα ολισθηρά φύλλα πλατάνου πάνω στις πέτρες.
Εξερευνήστε τα Μονοπάτια του Πηλίου
Από τον Άναυρο μέχρι τις κορυφές της Μακρινίτσας, ανακαλύψτε τις διαδρομές που κρύβουν την αληθινή μαγεία του Βουνού των Κενταύρων.
ΔΕΙΤΕ ΠΕΖΟΠΟΡΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ
