Όλυμπος, 8 Φεβρουαρίου 2026
Μια φωτογραφία στη δίνη της θύελλας· μια ανθρώπινη σκιά προχωρά σιωπηλή, ενώ η φύση αποκαλύπτει το πιο σκληρό της πρόσωπο επιστρατεύοντας όλες τις δυνάμεις της: αέρα, κρύο, σκοτάδι και χιόνι.
Αν η φύση ήταν θεότητα, θα έστελνε τον άνεμο για να τον δοκιμάσει, το κρύο για να τον λυγίσει και το σκοτάδι για να τον γεμίσει αμφιβολίες — όχι από σκληρότητα, αλλά ως μια αρχέγονη δοκιμασία, όμοια με εκείνες που έστηναν οι αρχαίοι θεοί στους θνητούς.
Μέσα σε αυτή την τελετή μύησης, ο άνθρωπος δεν πολεμά τη φύση αλλά τα ίδια του τα όρια, καθώς η «θεότητα»-φύση φρόντισε να τον προικίσει με ένα ένστικτο πέρα από την επιβίωση: την υπέρβαση.
Είναι μια δοκιμασία πλασμένη για να τον κάνει να νιώσει, μέσα στην καρδιά της καταιγίδας, πως μπορεί να γίνει κάτι πολύ περισσότερο από αυτό που φοβόταν ότι είναι.
