Η Δράκεια είναι χωριό του Δήμου Βόλου, στη Θεσσαλία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 381 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 500 m, στις πλαγιές του Πηλίου, 17 χιλιόμετρα ανατολικά από τον Βόλο και έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός. Υπάρχουν αρκετές ερμηνείες για την προέλευση του ονόματος. Σύμφωνα με την εκδοχή που υποστηρίζει ο Ζ. Κυρτσώνης, πήρε το όνομά του από τον πρώτο οικιστή του χωριού, τον Δράκο.
Ο Αν. Γρίβας υποστηρίζει ότι το όνομα προέρχεται από κάποιο μυθολογικό δράκο ο οποίος ζούσε στην περιοχή. Μια τρίτη εκδοχή αναφέρει ότι προέρχεται από τη λέξη δραξ, που σημαίνει χούφτα χεριού, ως αναφορά στον τόπο που είναι κτισμένο το χωριό. Άλλες εκδοχές αναφέρουν ότι το όνομα έχει σλαβική προέλευση. Σύμφωνα με μια άποψη, προέρχεται από τη λέξη drag που σημαίνει όμορφη περιοχή, ή draka, η οποία αναφέρεται σε χαμηλά αγκαθωτά φυτά, το παλιούρι. Το χωριό ιδρύθηκε στα μέσα του 15ου αιώνα ή στις αρχές του 16ου.
Οι περισσότερες οικογένειες προέρχονταν από την Ήπειρο. Η παλαιότερη μνεία του οικισμού γίνεται τον 16ο αιώνα. Αναφέρεται σε έγγραφο το οποίο κατατέθηκε στο Μεγάλο Μετέωρο ανάμεσα στο 1520 και στο 1640. Στις 18 Δεκεμβρίου 1943, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στρατιώτες των SS προχώρησαν στην μαζική εκτέλεση 109 ανδρών από το χωριό και 6 επισκεπτών από άλλα χωριά της περιοχής. Η επιχείρηση αυτή ήταν μέρος των αντιποίνων των Ναζί κατά των ανταρτών στην κατεχόμενη Ελλάδα.
Το χωριό της Δράκειας έχει χαρακτηριστεί ως μαρτυρικό. Ακολουθεί ανάρτηση του Χρίστου Μιχόλοπουλου στο Facebook: «Στις αρχές του 1900 ο προπάππους μου Ιωάννης Μίχος αποφάσισε, λόγω και του προσοδοφόρου εμπορίου ελαιών στην Ευρώπη μέσω Ρουμανίας, στην οποία διατηρούσε αποθήκες ελαιών με τον αδερφό του Σπυρίδωνα, να αναμορφώσει το μικρό ελαιοτριβείο που προϋπήρχε στην ίδια θέση. Έτσι λοιπόν εκμεταλλευόμενος το ποτάμι το 1909 κτίζει το 2ο μεγαλύτερο υδροκίνητο ελαιοτριβείο-αλευρόμυλο, την "φαγάνα" όπως την έλεγαν οι παλιότεροι (Ισόγειο ελαιοτριβείο, πάνω όροφος αλευρόμυλος).
Εκτός του ελαιοτριβείου κτίζει μια αποθήκη-στάβλο (ισόγειο στάβλος, πάνω όροφος αποθήκη ελαιών) καθώς και δεξαμενές, στέγαστρα αποθήκευσης κλπ. Το ελαιοτριβείο διέθετε και τα δικά του ζώα εργασίας για την μεταφορά ελαιών. Όποιος έφερνε ελιές καταγραφόταν και τις αποθήκευε μέχρι να "πατηθούν" σε ένα από τα δεκαέξι διαμερίσματα της αποθήκης, κλείδωνε την πόρτα και κρατούσε το κλειδί μέχρις ότου έρθει η σειρά του.
Όταν ερχόταν η ώρα για την έκθλιψη των ελαιών, αυτές φορτώνονταν σε βαγονέτα και μέσω σιδηροτροχιών που ξεκινούσαν μέσα από την αποθήκη περνούσαν από την ενσωματωμένη σε αυτές πλάστιγγα ζυγίζονταν και κατέληγαν στο πλυντήριο και αφού πλένονταν το ανατρεπόμενο βαγονέτο τις έριχνε στις μυλόπετρες για έκθλιψη.
Με τον πολτό γεμίζονταν τα τσαντήλια και φορτώνονταν στις δύο υδραυλικές πρέσες που έχουν έρθει από την Μασσαλία. Η αντλία που ανέβαζε την πίεση στις πρέσες πρέπει να είναι κι αυτή γαλλική. Ο υπόλοιπος εξοπλισμός είναι κατασκευασμένος στον Βόλο από την βιομηχανία Γκλαβάνη. Η ρόδα που δίνει κίνηση είναι σε οριζόντια(ξαπλωτή) θέση σε ειδικό διαμέρισμα εντός του ελαιοτριβείου. Στον πάνω όροφο λειτουργούσε αλευρόμυλος, ουσιαστικά μια ξύλινη κατασκευή με μυλόπετρες και βοηθητικά εργαλεία.
Τους καλοκαιρινούς μήνες ο αλευρόμυλος λειτουργούσε με την βοήθεια δεξαμενών αποθήκευσης νερού λόγω μειωμένης στάθμης νερού στο ποτάμι. Το ελαιοτριβείο μετά τον θάνατο του προπάππου το ανέλαβε η γιαγιά μου Χριστίνα Μίχου και ο σύζυγός της Χρίστος Μιχόπουλος, έμπορος από Βόλο.
Πριν την κατοχή εξοπλίστηκε με ηλεκτρογεννήτρια για φωτισμό και υπάρχει ακόμα η καλωδίωση. Μετά την εκτέλεση του παππού μου το 1943 στη Δράκεια από τα γερμανικά στρατεύματα, το ελαοτριβείο συνέχισε να λειτουργεί από την γιαγιά μου κι αργότερα από τον πατέρα μου Απόστολο Μιχόπουλο μέχρι τις αρχές τις δεκαετίας του 1970...
Η λειτουργία του τελικά πρέπει να ξεκίνησε πιο νωρίς από το 1909 που είναι ημερομηνία χαραγμένη μαζί με το όνομα Ιωάννης Μίχος σε κομμάτι εξοπλισμού.»
Στο βίντεο, ο αρχιτέκτονας Δημήτριος Καραγκούνης, Επίτιμος Προϊστάμενος του Τμήματος Αρχαιολογικών Έργων και Μελετών της ΕΦΑΛΑΡ πραγματοποιεί ένα οδοιπορικό στο Ελαιοτριβείο-Αλευρόμυλο του Ι. Μίχου-Μιχόπουλου, σχολιάζοντας την σημερινή κατάσταση...
