Ένας τραυματισμός στο βουνό ή στο μονοπάτι δεν πονάει μόνο σωματικά. Για όσους ζουν για την πεζοπορία, τη φύση και την κίνηση, η αναγκαστική παύση μπορεί να γίνει πραγματικό ψυχολογικό βάρος.
Το ξαφνικό «κρακ» σε έναν αστράγαλο, ένα γόνατο που δεν συνεργάζεται ή ένας μυϊκός τραυματισμός αρκούν για να γεμίσουν το μυαλό με άγχος, σενάρια και φόβους: Θα ξαναπερπατήσω όπως πριν; Θα χαθούν τα σχέδιά μου; Πώς θα αντέξω χωρίς κίνηση;
Η αλήθεια είναι απλή, όσο κι αν δεν ακούγεται παρηγορητική εκείνη τη στιγμή: ο τραυματισμός δεν είναι το τέλος του κόσμου. Με σωστή διαχείριση μπορεί να γίνει μια περίοδος επαναφόρτισης – όχι μόνο για το σώμα, αλλά και για το μυαλό.
1. Μην αμελείς τον γιατρό, όσο «μικρό» κι αν φαίνεται
Η αβεβαιότητα είναι ο μεγαλύτερος εχθρός τις πρώτες μέρες μετά τον τραυματισμό. Πονάει ακόμα; Περνάει ή χειροτερεύει; Μπορώ να γυμναστώ; Μια επίσκεψη σε γιατρό ή φυσικοθεραπευτή δίνει σαφή όρια και απαντήσεις. Ακόμα κι αν τα νέα δεν είναι ιδανικά, το να ξέρεις τι αντιμετωπίζεις σε βοηθά να νιώσεις ότι έχεις ξανά τον έλεγχο. Και αυτό από μόνο του μειώνει το άγχος.
2. Φτιάξε δύο λίστες (και εμπιστεύσου τες)
Μόλις αναγκαστείς να σταματήσεις την πεζοπορία, πάρε χαρτί και μολύβι.
Η πρώτη λίστα αφορά όλους τους λόγους που αυτό δεν είναι καταστροφή:
– Έχεις τραυματιστεί ξανά και τα κατάφερες.
– Ίσως το σώμα σου ζητά ξεκούραση.
– Θα κοιμηθείς περισσότερο.
– Θα δεις φίλους που είχες παραμελήσει.
Η δεύτερη λίστα είναι πρακτική: πράγματα που μπορείς να κάνεις όσο αναρρώνεις. Διάβασμα, σειρές, ένα νέο χόμπι, μαθήματα, ακόμα και κάτι δημιουργικό που πάντα ανέβαλλες. Ο στόχος δεν είναι να «ξεχάσεις» την πεζοπορία, αλλά να μη σε καταπιεί η απουσία της.
3. Βρες εναλλακτική άσκηση
Για τους περισσότερους πεζοπόρους, η κίνηση είναι βασικό κομμάτι της ψυχικής υγείας. Γι’ αυτό χρειάζεται σχέδιο. Ανάλογα με τον τραυματισμό και πάντα με την έγκριση ειδικού, δραστηριότητες όπως κολύμβηση, ασκήσεις κορμού ή προπόνηση στο γυμναστήριο μπορούν να κρατήσουν το σώμα ενεργό. Βοηθά επίσης να θέσεις έναν μικρό στόχο: περισσότερη δύναμη στον κορμό, καλύτερη ευλυγισία ή απλώς συνέπεια.
4. Διατροφή
Κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης, το σώμα αλλάζει – και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Η μείωση του φαγητού είναι συχνό λάθος. Ο οργανισμός χρειάζεται ενέργεια και θρεπτικά συστατικά για να επουλωθεί. Πρωτεΐνη, φρούτα, λαχανικά και καλής ποιότητας υδατάνθρακες δεν είναι πολυτέλεια, αλλά καύσιμο. Και ναι, επιτρέπεται και μια μικρή απόλαυση παραπάνω, ειδικά όταν η διάθεση είναι πεσμένη.
5. Ζήσε τη μέρα, όχι τον μήνα
Το να σκέφτεσαι πόσες εβδομάδες ή μήνες θα μείνεις εκτός δράσης είναι εξαντλητικό. Εστίασε στο σήμερα. Τι μπορείς να κάνεις σήμερα για να φροντίσεις τον εαυτό σου; Μια ήπια βόλτα, λίγες διατάσεις, ξεκούραση. Ακολούθησε πιστά τις οδηγίες αποκατάστασης και άκου το σώμα σου. Ο καθένας έχει τον δικό του ρυθμό ανάρρωσης – και αυτό είναι εντάξει.
Η πεζοπορία μας μαθαίνει υπομονή, επιμονή και σεβασμό στη φύση. Ένας τραυματισμός είναι απλώς μια υπενθύμιση να δείξουμε τον ίδιο σεβασμό και στο σώμα μας. Έχεις ξεπεράσει δύσκολες ανηφόρες στο παρελθόν. Αυτή είναι απλώς μία ακόμα.
