Το χιόνι πέρα από την ευχάριστη πλευρά του κρύβει και κίνδυνους ανάλογα με την ποιότητα του, την κλίση του εδάφους, την θερμοκρασία, την ποσότητα του, το προηγούμενο στρώμα χιονιού κλπ.
Αυτά μεταβάλλονται διαρκώς στην διάρκεια της κάθε μέρας και μπορεί να υπάρξει ο ύπουλος αλλά αντικειμενικός κίνδυνος της χιονοστιβάδας για την ανθρώπινη ζωή σε κάποια φάση της ημέρας.
Έχουμε πολλαπλά θύματα από ατυχήματα χιονοστιβάδας και στην Ελλάδα.
Χιονοστιβάδα με πολλαπλά θύματα στην Ελλάδα συνέβη το πρώτο Σαββατοκύριακο του Δεκεμβρίου του 1976, όταν ομάδα ορειβατών περνούσε κάτω από τα Ζωνάρια του Ολύμπου σε υψόμετρο περίπου 2.700 μέτρων και παρασύρθηκε από χιονοστιβάδα.
Αποτέλεσε το μεγαλύτερο θανατηφόρο ορειβατικό ατύχημα που σημειώθηκε ποτέ στην Ελλάδα μέχρι τότε με έξι νεκρούς.
Η τραγωδία του Μαινάλου, την Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2005, είχε χαρακτηριστεί πρωτοφανής σε μέγεθος αφού μια χιονοστιβάδα είχε καταπλακώσει τους επτά από τους δέκα ορειβάτες, μέλη ομάδας του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου της Αθήνας που πραγματοποιούσαν ημερήσια εξόρμηση ορειβασίας.
Το Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2022 μια παρέα 3 φίλων, πολύ έμπειρων στην χειμερινή αναρρίχηση ανέβηκαν στο Χελμό για αναρρίχηση αλλά χτυπήθηκαν από χιονοστιβάδα κατά την πρόσβαση για την διαδρομή τους και βρέθηκαν νεκροί σε κοντινή απόσταση από το χιονοδρομικό στα Καλάβρυτα.
Πρόσφατα στις 25 Δεκεμβρίου 2025 τέσσερις ορειβάτες έχασαν τη ζωή τους στα Βαρδούσια , όταν παρασύρθηκαν από χιονοστιβάδα.
Έχουν ακόμα γίνει χιονοστιβάδες με μεμονωμένα θύματα στην Ελλάδα κάποια από αυτά σε χιονοδρομικά κέντρα η πολύ κοντά τους.
Χιονοστιβάδες μεγάλες έχουν γίνει και στα χιονοδρομικά κέντρα της Ελλάδας στο παρελθόν με καταστροφές σε εγκαταστάσεις και ευτυχώς χωρίς θύματα.
Στην Ελλάδα μας σώζει το γεγονός ότι δεν έχουμε το συνδυασμό των καιρικών συνθηκών που να προκαλούνται χιονοστιβάδες όπως σε παραλπιες περιοχές οι οποίες πολλές φορές έχουν πολλά θύματα ακόμα και σε κατοικημένες περιοχές.
Μπορεί κάποιος που είναι ζωντανός από χιονοστιβάδα, όπως έχουν υπάρξει τέτοιες περιπτώσεις στο εξωτερικό, να επιβιώσει.
Η επιβίωση όμως μετά από μία ώρα σε χιονοστιβάδα είναι εξαιρετικά δύσκολη, εξαρτάται από το κάθε περιστατικό, καθώς οι πιθανότητες επιβίωσης μειώνονται δραματικά με τον χρόνο.
Με κατάλληλη ταχύτατη διάσωση μπορεί να υπάρξει ελπίδα, γιατί η πραγματικότητα δείχνει ότι μετά τα πρώτα 15-20 λεπτά τα ποσοστά επιβίωσης πέφτουν κατακόρυφα.
Υπάρχουν βέβαια εξαιρέσεις που επιβίωσαν άνθρωποι για πολλές ώρες ή μέρες εγκλωβισμένοι σε χώρο με αέρα.
Στην Ελλάδα η αντίδραση των επίγειων δυνάμεων διάσωσης παραμένει εξαιρετικά αργή.
Διαπιστώνουμε με πικρία σε αυτό το χρονικό διάστημα από το 1976 μέχρι σήμερα η διάσωση στην Ελλάδα δεν έχει εναρμονιστεί με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.
Δεν υπάρχει ακόμα εναέρια διάσωση.
Δεν υπάρχει επίσης ενημέρωση για τους αντικειμενικούς κινδύνους τοπικά της κάθε περιοχής παρόλο που θέλουμε τουρισμό 4 εποχών.
Στο 90% των περιπτώσεων η χιονοστιβάδα προκαλείται από τα ίδια τα θύματα για αυτό η επιβίωση εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την πρόληψη, τον σωστό εξοπλισμό, την εκπαίδευση και τον μηχανισμό διάσωσης της περιοχής.
Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους τους.
