Σημαντικά προβλήματα προσβασιμότητας και ασφάλειας παρουσιάζει το δημοφιλές μονοπάτι που συνδέει το Λιτόχωρο με το Ασκηταριό του Αγίου Διονυσίου και καταλήγει στα Πριόνια, μία από τις πιο γνωστές και πολυσύχναστες διαδρομές του Ολύμπου.
Παρά τη φυσική του ομορφιά και τη μεγάλη επισκεψιμότητα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, η εικόνα που συναντούν σήμερα οι πεζοπόροι είναι εικόνα εγκατάλειψης και αδιαφορίας.
Η διαδρομή ξεκινά από την περιοχή Μύλοι στο Λιτόχωρο, σε υψόμετρο περίπου 340 μέτρων, και καταλήγει στα Πριόνια στα 1.100 μέτρα. Αν και η ονομαστική υψομετρική διαφορά φαίνεται σχετικά ήπια, στην πράξη είναι σχεδόν διπλάσια, καθώς το μονοπάτι χαρακτηρίζεται από συνεχόμενα ανεβοκατεβάσματα. Αυτό αυξάνει σημαντικά τη δυσκολία και την καταπόνηση, ειδικά για λιγότερο έμπειρους πεζοπόρους.
Το μονοπάτι κινείται μέσα σε πυκνό, σκιερό δάσος και ακολουθεί την εντυπωσιακή χαράδρα του Ενιπέα, περνώντας εναλλάξ από τη μία και την άλλη όχθη του ποταμού. Ακριβώς σε αυτά τα σημεία όμως εντοπίζονται και τα σοβαρότερα προβλήματα.
Σε αρκετές περιπτώσεις οι διαβάσεις είναι πλέον επικίνδυνες ή εντελώς αδύνατες, αναγκάζοντας τους πεζοπόρους να αυτοσχεδιάζουν, να περνούν μέσα από το ποτάμι ή να επιστρέφουν πίσω.
Παράλληλα, σε δύο τμήμα κοντά το ένα με το άλλο της διαδρομής υπάρχουν πεσμένα δέντρα που έχουν κλείσει το μονοπάτι, χωρίς καμία απομάκρυνση ή σήμανση.
στην κατάσταση που βρίσκετε τώρα
Οι πεζοπόροι αναγκάζονται να σκαρφαλώνουν, να παρακάμπτουν εκτός μονοπατιού ή να κινούνται σε σαθρό έδαφος, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχημάτων. Η κατάσταση αυτή δεν είναι προσωρινή· πρόκειται για πρόβλημα που παραμένει εδώ και μήνες, γεγονός που δείχνει ξεκάθαρα έλλειψη συντήρησης.
Η απουσία ουσιαστικής παρέμβασης από τις αρμόδιες αρχές της περιοχής προκαλεί έντονο προβληματισμό. Μιλάμε για μία εμβληματική διαδρομή σε εθνικό δρυμό, με σημαντική τουριστική και φυσιολατρική αξία, η οποία θα έπρεπε να αποτελεί πρότυπο οργάνωσης και ασφάλειας. Αντίθετα, η εικόνα εγκατάλειψης όχι μόνο υποβαθμίζει την εμπειρία των επισκεπτών, αλλά εγκυμονεί και σοβαρούς κινδύνους.
Η άμεση αποκατάσταση των κατεστραμμένων γεφυριών, ο καθαρισμός του μονοπατιού από πεσμένα δέντρα και η τακτική συντήρηση δεν είναι πολυτέλεια· είναι βασική υποχρέωση. Η φύση του Ολύμπου αξίζει σεβασμό και φροντίδα, όπως και οι άνθρωποι που την επισκέπτονται.
Χωρίς συντονισμένες ενέργειες, η συγκεκριμένη διαδρομή κινδυνεύει να μετατραπεί από κόσμημα της περιοχής σε παράδειγμα προς αποφυγή.
