Γιατί η υψηλότερη κορυφή των Θεσσαλικών Αγράφων (2.184μ.) ονομάζεται «Καράβα»;
Πέρα από το γεγονός ότι το σχήμα της θυμίζει αναποδογυρισμένο σκαρί πλοίου, οι παλιοί στα χωριά μας διηγούνται έναν συγκλονιστικό θρύλο που χάνεται στα βάθη των αιώνων, τότε που η Θεσσαλία ήταν ακόμα μια απέραντη λίμνη.
Ο Θρύλος του Ρηγόπουλου Λέγεται πως την εποχή του Κατακλυσμού του Δευκαλίωνα, όταν τα νερά κάλυψαν τα πάντα, ένα βασιλόπουλο (ένα Ρηγόπουλο) προσπαθούσε να σωθεί πλέοντας με το καράβι του στις κορυφές των βουνών. Καθώς πλησίαζε την κορυφή των Αγράφων, το καράβι χτύπησε στα βράχια και βυθίστηκε.
Το βασιλόπουλο πνίγηκε στα παγωμένα νερά και το καράβι του πέτρωσε εκεί ψηλά, δίνοντας στο βουνό το όνομά του.
Η Λούτσα και τα «Σημάδια» Ακόμα και σήμερα, η αλπική λίμνη (Λούτσα) της Καράβας στα 1.900 μέτρα, θεωρείται από πολλούς το σημείο όπου «κάθισε» το πλοίο.
Οι βοσκοί της περιοχής λένε πως σε απόκρημνα σημεία υπάρχουν ακόμα οι «δέστρες» —πέτρινοι κρίκοι όπου το Ρηγόπουλο έδεσε το καράβι του—Αν και πολλοί ορειβάτες έχουν ψάξει, κανείς δεν έχει φωτογραφίσει έναν τέτοιο κρίκο.
Ωστόσο, στην περιοχή υπάρχουν καρστικές τρύπες στα βράχια (φυσικά κυκλικά ανοίγματα από τη διάβρωση) που από μακριά μοιάζουν ακριβώς με δέστρες λιμανιού ενώ τα απολιθωμένα κοχύλια που βρίσκει κανείς στις πλαγιές θυμίζουν σε όλους ότι κάποτε εκεί πάνω κυριαρχούσε η θάλασσα. .
Οι παλιοί πίστευαν ότι η λίμνη αυτή δεν στερεύει ποτέ γιατί είναι «μάτι της θάλασσας» και επικοινωνεί απευθείας με τον βυθό που κάλυπτε κάποτε τη Θεσσαλία.
Ένας τόπος άγριος, γεμάτος μυστήριο και ομορφιά, που κρατά ζωντανή την ανάσα της μυθολογίας μας.
